Beste Johan,
Al weken loop ik hardop te denken, wat ik jou nou voor Sint moet schenken.
Want in plaats van dat je mijn Sintfilm besmette, zorgde je voor heel veel recette.
Voordat je doordraaide op tv, kreeg ik het publiek nauwelijks mee.
Op de trailer werd maar lauwtjes gereageerd. Ik dacht nog: heb ik het kunstje nou verleerd?
Ik zette de hoofdstad op stelten in mijn topper Amsterdamned, en in Flodder zette ik de aso’s volledig in hun hemd.
Na De Lift durfde niemand meer omhoog of omlaag. En in Moordwijven dronk Sanne Wallis de Vries zich een stuk in haar kraag.
Nu maak ik een film over een moordende Sint, en niemand die ergens wat van vindt!
Gelukkig was jij daar, Johan, mijn reddende engel. Je gaf de publiciteit een ferme zwengel.
Volgens jou kan de Sint zichzelf niet verdedigen. En mogen filmmakers zijn goedheid niet beledigen.
Volgens jou ben ik eigenlijk heel erg boos. En kreeg ik in mijn jeugd te weinig cadeau’s.
Ik besmeurde het merk en icoon Sinterklaas. En werd in jouw ogen de ‘Evil Dick Maas’.
Maar het allerergste was wat ik met de poster had gedaan. Een doodenge Sint voor de grote volle maan.
De tere kinderzieltjes hebben er onder te lijden. Want de ouders kunnen de posters niet vermijden.
Iedere avond was je met je boze kop op TV. En schreeuwde je luid: ‘Dit is niet oké!’
En daarom zijn de zalen nu tot de nok toe gevuld. En denk ik hardop: eigen schuld, dikke bult.
Maar eigenlijk, Johan, ben ik een zeer dankbaar mens. Door jou verliep alles volledig naar wens!
Daarom heb ik iets voor je gemaakt. Waarvan ik zeker weet dat het je raakt.
Een poster op straat, je staat vast perplex: Johan copulerend met Foeksia de Miniheks.
Succes gegarandeerd.
Sint Maas
